Akananuru 130

130

அம்ம வாழி, கேளிர்! முன்நின்று
கண்டனிர் ஆயின், கழறலிர் மன்னோ-
நுண்தாது பொதிந்த செங்காற் கொழுமுகை
முண்டகம் கெழீஇய மோட்டுமணல் அடைகரைப்,
பேஎய்த் தலைய பிணர் அரைத் தாழை
எயிறுடை நெடுந்தோடு காப்பப், பலவுடன்
வயிறுடைப் போது வாலிதின் விரீஇப்,
புலவுப்பொருது அழித்த பூநாறு பரப்பின்
இவர்திரை தந்த ஈர்ங்கதிர் முத்தம்
கவர்நடைப் புரவிக் கால்வடுத் தபுக்கும்
நற்றேர் வழுதி கொற்கை முன்துறை
வண்டுவாய் திறந்த வாங்குகழி நெய்தற்
போதுபுறங் கொடுத்த உண்கண்
மாதர் வாண்முகம் மதைஇய நோக்கே.

Listen, may you prosper, my friends! If you had stood / before her and seen her, you would never have reproached me: / on the shore with heaped sands, abounding in muṇṭakam thorn bushes / with thick, red-stemmed buds holding fine pollen, / where the tooth-edged long fronds of the rough-trunked tāḻai tree with a demon-like crown / protect its many white, belly-shaped flowers that open wide, / while damp, lustrous pearls brought by rolling waves / on the flower-fragrant waters that have overcome the stench of fish / are trodden by the prancing steps of horses, effacing their hoof-prints / in the harbor of Koṟkai belonging to Vaḻuti of the goodly chariot— / she whose kohl-painted eyes defeat the opened blooms / of curved-backwater neytal lilies visited by bees, / with the playful, alluring glance from her bright, radiant face!