Akananuru 134

134

வானம் வாய்ப்பக் கவினிக் கானம்
கமஞ்சூல் மாமழை கார்பயந்து இறுத்தென;
மணிமருள் பூவை அணிமலர் இடையிடைச்,
செம்புற மூதாய் பரத்தலின், நன்பல
முல்லை வீகழல் தாஅய், வல்லோன்
செய்கை அன்ன செந்நிலப் புறவின்;
வாஅப் பாணி வயங்குதொழிற் கலிமாத்
தாஅத் தாளிணை மெல்ல ஒதுங்க,
இடிமறந்து, ஏமதி- வலவ! குவிமுகை
வாழை வான்பூ ஊழுறுபு உதிர்ந்த
ஒழிகுலை அன்ன திரிமருப்பு ஏற்றொடு
கணைக்கால் அம்பிணைக் காமர் புணர்நிலை
கடுமான் தேர்ஒலி கேட்பின்,
நடுநாட் கூட்டம் ஆகலும் உண்டே.

The skies having answered and shown their grace, the forest is beautified / as pregnant, dark clouds poured down their rain in the rainy season; / amid the lovely flowers of the gem-like pūvai, / red velvet mites spread their backs, while many fine / mullai blossoms fall and scatter across the ground, / so that the red-earthed woodlands look like the handiwork of a skilled artist; / driving the energetic steeds of splendid training and pacing gait / so that their paired hooves step lightly along the way, / forget the thunder and speed the chariot on, O charioteer! / If they hear the rattle of the swift-horsed chariot, / the lovely union of the straight-legged doe and the stag / whose twisted horns resemble the empty clusters of the white vāḻai flower after its petals have fallen / in succession from their pointed buds, / may be broken, even in the middle of the day!