Akananuru 14

14

'அரக்கத்து அன்ன செந்நிலப் பெருவழி,
காயாஞ் செம்மல் தாஅய், பலஉடன்
ஈயல் மூதாய் வரிப்பப், பவளமொடு
மணி மிடைந்தன்ன குன்றம் கவைஇய
அம்காட்டு ஆர்இடை, மடப்பிணை தழீஇத்,
திரி மருப்பு இரலை புல்அருந்து உகள,
முல்லை வியன்புலம் பரப்பிக் கோவலர்
குறும்பொறை மருங்கின் நறும்பூ அயரப்
பதவு மேயல் அருந்து மதவுநடை நல்ஆன்
வீங்குமாண் செருத்தல், தீம்பால் பிலிற்ற
கன்றுபயிர் குரல, மன்றுநிறை புகுதரும்
மாலையும் உள்ளார் ஆயின், காலை
யாங்கு ஆகுவம் கொல்? பாண!" என்ற
மனையோள் சொல்எதிர் சொல்லல் செல்லேன்,
செவ்வழி நல்யாழ் இசையினென், பையெனக்
கடவுள் வாழ்த்திப் பையுள் மெய்ந் நிறுத்து,
அவர்திறம் செல்வேன் கண்டனென், யானே-
விடுவிசைக் குதிரை விலங்குபரி முடுகக்
கல்பொருது இரங்கும் பல்ஆர் நேமிக்
கார்மழை முழக்குஇசை கடுக்கும்,
முனைநல் ஊரன், புனைநெடுந் தேரே!

"On the red-eaten great highway resembling lac, / strewn with the fallen flowers of the kāyā, / adorned by many red velvet mites / like gems interspersed with coral, / on the difficult path through the lovely jungle surrounded by hills, / where the twisted-horned blackbuck embraces the gentle doe / and leaps about, grazing on tender grass, / cowherds disperse through the wide mullai land / and string sweet-smelling blossoms beside the hillock; / fine cows that have grazed on arugam grass, walking with a proud gait, / with swelling, excellent udders dripping sweet milk, / lowing to call their calves, return to fill the common ground— / if he does not think of us even at this evening, / what will become of us in the morning, bard?" / Unable to reply to the words of the mistress of the house, / I tuned the sweet Sevvaḻi melody on my fine yāḻ, / softly praised the gods, calming her sorrowful form, / and set out toward him, when I beheld— / the decorated tall chariot of the lord of the fine town on the frontier, / resembling the thundering sound of dark monsoon clouds, / its many-spoked wheels grinding and rumbling against rocks, / as the horses with freed speed galloped swiftly!