Akananuru 15

15

எம்வெங் காமம் இயைவது ஆயின்,
மெய்ம்மலி பெரும்பூண், செம்மற் கோசர்
கொம்மையம் பசுங்காய்க் குடுமி விளைந்த
பாகல் ஆர்கைப் பறைக்கட் பீலித்
தோகைக் காவின் துளுநாட்டு அன்ன,
வறுங்கை வம்பலர் தாங்கும் பண்பின்
செறிந்த சேரிச் செம்மல் மூதூர்,
அறிந்த மாக்கட்டு ஆகுக தில்ல-
தோழி மாரும் யானும் புலம்பச்,
சூழி யானைச் சுடர்ப்பூண் நன்னன்
பாழி அன்ன கடியுடை வியன்நகர்ச்
செறிந்த காப்புஇகந்து, அவனொடு போகி,
அத்த இருப்பை ஆர்கழல் புதுப்பூத்
துய்த்த வாய, துகள்நிலம் பரக்க,
கொன்றை யம்சினைக் குழற்பழம் கொழுதி,
வன்கை எண்கின் வயநிரை பரக்கும்-
இன்துணைப் படர்ந்த கொள்கையொடு ஒராங்குக்,
குன்ற வேயின் திரண்ட என்
மென்தோள் அஞ்ஞை சென்ற- ஆறே!

If our intense desire is to come to pass, / may the way be known to the people / of the ancient, noble town with crowded hamlets / that has the virtue of sheltering empty-handed strangers, / like the Tuḷu country of peacock groves / whose drum-eyed feathers feast on the ripe, crested fruit of bitter-gourds / whose small green gourds ripen— / a land ruled by the noble Kōcar of abundant true ornaments! / Leaving me and her friends to languish in loneliness, / she crossed the guarded boundary / of the spacious, well-protected mansion, like Pāḻi / belonging to Narmaṉ of gleaming ornaments and elephants with forehead plates, / and departed with him— / the path where strong-armed bears in fierce packs wander, / gleaning tubular cassia fruit on the lovely koṉṟai branches, / as their mouths, smeared with fresh fallen flowers / of the desert mahua, scatter pollen on the dusty ground— / that is the way along which went my gentle-shouldered daughter, / whose arms are round like the mountain bamboo, / in company with her sweet companion!