Akananuru 141

141

அம்ம வாழி, தோழி ! கைம்மிகக்
கனவுங் கங்குல்தோ றினிய: நனவும்
புனைவினை நல்இல் புள்ளும் பாங்கின!
நெஞ்சும் நனிபுகன்று உறையும்; எஞ்சாது
உலகுதொழில் உலந்து, நாஞ்சில் துஞ்சி
மழைகால் நீங்கிய மாக விசும்பில்
குறுமுயல் மறுநிறம் கிளர, மதி நிறைந்து,
அறுமீன் சேறும் அகல்இருள் நடுநாள்:
மறுகுவிளக் குறுத்து, மாலை தூக்கிப்,
பழவிறல் மூதூர்ப் பலருடன் துவன்றிய
விழவுஉடன் அயர, வருகதில் அம்ம!
துவரப் புலர்ந்து தூமலர் கஞலித்,
தகரம் நாறுந் தண்நறுங் கதுப்பின்
புதுமண மகடூஉ அயினிய கடிநகர்ப்
பல்கோட்டு அடுப்பில் பால்உலை இரீஇ
கூழைக் கூந்தற் குறுந்தொடி மகளிர்
பெருஞ்செய் நெல்லின் வாங்குகதிர் முறித்துப்
பாசவல் இடிக்கும் இருங்காழ் உலக்கைக்
கடிதுஇடி வெரீஇய கமஞ்சூல் வெண்குருகு
தீங்குலை வாழை ஓங்குமடல் இராது:
நெடுங்கால் மாஅத்துக் குறும்பறை பயிற்றுஞ்
செல்குடி நிறுத்த பெரும்பெயர்க் கரிகால்
வெல்போர்ச் சோழன் இடையாற்று அன்ன
நல்லிசை வெறுக்கை தருமார், பல்பொறிப்
புலிக்கேழ் உற்ற பூவிடைப் பெருஞ்சினை
நரந்த நறும்பூ நாள்மலர் உதிரக்,
கலைபாய்ந்து உகளும், கல்சேர் வேங்கைத்,
தேம்கமழ் நெடுவரைப் பிறங்கிய
வேங்கட வைப்பிற் சுரன்இறந் தோரே.

Listen, may you live long, my friend!
Excessively sweet are my dreams every night; and in waking reality,
the bird-omens in our well-made, beautiful house are auspicious too!
My heart dwells in exceeding joy.
When worldly labor ceases entirely, the plow rests,
the clouds and winds withdraw, and in the wide sky
the full moon shines highlighting the dark rabbit-mark,
at the midnight of wide darkness when the Pleiades gather,
lighting the streets with lamps and hanging garlands,
in the ancient, victorious old city where many throng together,
may he arrive as they celebrate the festival!
Dry and fragrant, crowded with pure flowers,
her cool, fragrant tresses smelling of takaram,
in the protected house where the newly wed maiden has dined,
they set a pot of milk on the hearth of many stones;
maidens with short tresses and small bangles
break off the bending ears of grain from the great paddy fields
and pound them into fresh beaten rice with heavy black pestles;
frightened by that harsh thumping sound, a heavy, pregnant white heron
will not sit upon the high fronds of the sweet-clustered plantain,
but trains its short-winged young in the tall mango tree:
he has crossed the wilderness in the realm of Vēṅkaṭam,
conspicuous with its high, honey-fragrant mountain,
where male monkeys leap and gambol among rock-rooted vēṅkai trees
so that fresh blooms fall from the broad branches in the midst of tiger-striped flowers
with sweet narantam blossoms,
in order to fetch the wealth of good renown
like Iṭaiyāṟu of the Cōḻa of victorious battles, Karikālaṉ of great fame,
who settled families who had migrated away.