Akananuru 148

148

பனைத்திரள் அன்ன பருஏர் எறுழ்த் தடக்கைச்
கொலைச்சினந் தவிரா மதனுடை முன்பின்,
வண்டுபடு கடாஅத்து, உயர்மருப்பு யானை
தண்கமழ் சிலம்பின் மரம்படத் தொலைச்சி:
உறுபுலி உரறக் குத்தி; விறல்கடிந்து,
சிறுதினைப் பெரும்புனம் வவ்வும் நாட!
கடும்பரிக் குதிரை ஆஅய் எயினன்
நெடுந்தேர் மிஞிலியொடு பொருது, களம் பட்டெனக்
காணிய செல்லாக் கூகை நாணிக்
கடும்பகல் வழங்கா தாஅங்கு, இடும்பை
பெரிதால் அம்ம இவட்கே: அதனால்
மாலை வருதல் வேண்டும் - சோலை
முளைமேய் பெருங்களிறு வழங்கும்
மலைமுதல் அடுக்கத்த சிறுகல் ஆறே.

With a large, handsome, strong trunk like a thick palm tree,
with strength and vigor that does not relent from murderous wrath,
with bee-swarming rut, a high-tusked elephant
destroys trees along the cool, fragrant slope;
gores a fierce tiger so that it screams; breaks its pride;
and seizes the great millet field—O lord of such a land!
Just as the owl, who did not go to see
when Āay Eyinaṉ of swift horses fought with Miñili of the tall chariot
and fell on the battlefield, is ashamed
and does not go about in the bright daylight,
her distress is indeed great! Therefore,
you must come in the evening—
along the narrow stony path on the terraces at the foot of the mountain,
where a great bull elephant, browsing on bamboo shoots in the grove, wanders.