Akananuru 156

156

முரசுடைச் செல்வர் புரவிச் சூட்டும்
மூட்டுறு கவரி தூக்கி யன்ன
செழுஞ்செய் நெல்லின் சேயரிப் புனிற்றுக் கதிர்
மூதா தின்றல் அஞ்சிக், காவலர்
பாகல் ஆய்கொடிப் பகன்றையொடு பரீஇக்
காஞ்சியின் அகத்துக், கரும்பருத்தி, யாக்கும்
தீம்புனல் ஊர! திறவதாகக்
குவளை உண்கண் இவளும் யானும்
கழனி ஆம்பல் முழுநெறிப் பைந்தழை
காயா ஞாயிற் றாகத், தலைப்பெய,
'பொய்தல் ஆடிப் பொலிக!' என வந்து,
நின்நகாப் பிழைத்த தவறே - பெரும!
கள்ளுங் கண்ணியும் கையுறை யாக
நிலைக்கோட்டு வெள்ளை நாள்செவிக் கிடாஅய்
நிலைத்துறைக் கடவுட்கு உளப்பட ஓச்சித்,
தணிமருங்கு அறியாள், யாய்அழ,
மணிமருள் மேனி பொன்னிறம் கொளலே?

O lord of the sweet-watered settlement! where the watchmen, / fearing old cows might eat the red-husked fresh ears / of rich paddy from fertile fields, / looking like the attached chowries hung upon the horses / of rich lords possessing drums, / bind them with bitter gourd's fine vines together with morning glory, / feed them sugarcane inside the kāñci tree, / is it indeed right: / When this girl with kohl-lined kuvaḷai eyes and I / were wearing full garlands of water lilies from the fields / on a day when the sun did not burn, / you came and said, 'Prosper, playing toy games!' / and for the fault of not smiling at you, / O great one, / while mother weeps, knowing no way to calm it, / waving towards the deity of the sacred bathing-ghat / a white-eared kid with standing horns, offering toddy and a garland as gifts, / should her body, shimmering like a jewel, take on a golden pallor?