Akananuru 158

158

'உருமுரறு கருவிய பெருமழை தலைஇப்
பெயல்ஆன்று அவிந்த தூங்கிருள் நடுநாள்,
மின்னு நிமிர்ந்தன்ன கனங்குழை இமைப்பப்,
பின்னுவிடு நெறியிற் கிளைஇய கூந்தலள்,
வரைஇழி மயிலின் ஒல்குவனள் ஒதுங்கி,
மிடைஊர்பு இழியக்கண்டனென், இவள் என
அலையல் - வாழிவேண்டு அன்னை!- நம் படப்பைச்
சூருடைச் சிலம்பில், சுடர்ப்பூ வேய்ந்து
தாம்வேண்டு உருவின் அணங்குமார் வருமே;
நனவின் வாயே போலத் துஞ்சுநர்க்
கனவாண்டு மருட்டலும் உண்டே: இவள்தான்
சுடரின்று தமியளும் பனிக்கும்: வெருவர
மன்ற மராஅத்த கூகை குழறினும்
நெஞ்சழிந்து அரணஞ் சேரும்: அதன்தலைப்
புலிக்கணத் தன்ன நாய்தொடர் விட்டு,
முருகன் அன்ன சீற்றத்துக் கடுந்திறல்
எந்தையும் இல்லன் ஆக,
அஞ்சுவள் அல்லளோ, இவளிது செயலே!

'In the dead of night when thick darkness settles, after a heavy rain poured / with cloud-hosts of roaring thunder, / wearing heavy earrings gleaming like unfurling lightning, / her hair wavy in released plaits, / swaying like a peacock descending a hill, / I saw her climb down the wattled fence and go' — / so do not afflict her, mother! May you live long! / Upon the slopes haunted by Cūr beside our garden, / spirits capable of taking any form they wish come adorned with bright flowers; / and for those who sleep, dreams arise / that delude them just like waking truth! / Indeed, this girl trembles if left alone without a lamp; / if an owl screeches frightfully in the common marāam tree, / she is stricken at heart and seeks shelter; / above all, while our father of fierce prowess and anger like Murukaṉ / is not at home, having unleashed his pack of tiger-like dogs, / would she not be afraid to do such a thing?