Akananuru 161

161

வினைவயிற் பிரிதல் யாவது?- 'வணர்சுரி
வடியாப் பித்தை வன்கண், ஆடவர்
அடியமை பகழி ஆர வாங்கி; வம்பலர்ச் செகுத்த அஞ்சுவரு கவலைப்
படுமுடை நசைஇய வாழ்க்கைச் செஞ்செவி
எருவைச் சேவல் ஈண்டுகிளை பயிரும்
வெருவரு கானம் நீந்தி, பொருள் புரிந்து
இறப்ப எண்ணினர்' என்பது சிறப்பக்
கேட்டனள் கொல்லோ தானே? தோழ் தாழ்பு
சுரும்பு உண ஒலிவரும் இரும்பல் கூந்தல்,
அம்மா மேனி, ஆயிழைக் குறுமகள்
சுணங்கு சூழ் ஆகத்து அணங்குஎன உருத்த
நல்வரல் இளமுலை நனைய;
பல்லிதழ் உண்கண் பரந்தன பனியே.

Why must he depart for the sake of wealth?—
Did she distinctly hear people say:
‘Men of curved, curly, uncombed hair and stone-hard eyes
drew back fully their arrows fitted to the bow-string,
and killed wayfarers at the terrifying crossroads;
crossing the frightful wilderness where the red-eared male vultures
who live desiring fallen carrion summon their clustered kin,
he has resolved to depart, setting his heart on wealth’?
Her thick, abundant tresses, falling to her shoulders, sought by bees for nectar,
her body of golden tint, the young woman adorned with fine jewels—
so that tears drenched her young, well-formed breasts,
rising like spirits upon her chest speckled with beauty spots,
tears have spread across her kohl-lined eyes with many petals.