Akananuru 166

166

'நல்மரங் குழீஇய நனைமுதிர் சாடி
பல்நாள் அரித்த கோஒய் உடைப்பின்,
மயங்குமழைத் துவலையின் மறுகுடன் பனிக்கும்
பழம்பல் நெல்லின் வேளூர் வாயில்,
நறுவிரை தெளித்த நாறிணர் மாலைப்,
பொறிவரி இனவண்டு ஊதல கழியும்
உயர்பலி பெறூஉம் உருகெழு தெய்வம்,
புனைஇருங் கதுப்பின் நீகடுத் தோள்வயின்
அனையேன் ஆயின், அணங்குக, என்!' என
மனையோட் தேற்றும் மகிழ்நன் ஆயின்,
யார்கொல்- வாழி, தோழி !- நெருநல்
தார்பூண் களிற்றின் தலைப்புணை தழீஇ,
வதுவை ஈர்அணிப் பொலிந்து, நம்மொடு,
புதுவது வந்த காவிரிக்
கோடுதோய் மலிர்நிறை, ஆடி யோரே?

'If the filtered brew, aged for many days in jars
clustered around good trees, is broken open,
it spatters across the street like a mist of mingled rain
at the gates of Vēḷūr with ancient, abundant grain;
if I am such as to turn to the one with adorned dark tresses,
whom you suspect, let the fearsome deity strike me,
who receives lofty offerings, around which bees with speckled stripes
do not depart but swarm over the fragrant-budded garland sprinkled with sweet scent!'
Thus the lord of the agricultural tract reassures his wife;
if he is indeed so, who was it, live long, companion!
who yesterday held the lead float of a tusker decked with garlands,
gleaming with fresh bridal ornaments, alongside us,
and bathed in the bank-brimming, newly risen flood
of the Kāvērī?