Akananuru 182

182

பூங்கண் வேங்கைப் பொன்னிணர் மிலைந்து,
வாங்கமை நோன்சிலை எருத்தத்து இரீஇ,
தீம்பழப் பலவின் சுளைவிளை தேறல்
வீளைஅம்பின் இளையரொடு மாந்தி,
ஓட்டியல் பிழையா வயநாய் பிற்பட,
வேட்டம் போகிய குறவன் காட்ட
குளவித் தண்புதல் குருதியொடு துயல்வர,
முளவுமாத் தொலைச்சும் குன்ற நாடே!
அரவுஎறி உருமோடு ஒன்றிக் கால்வீழ்த்து
உரவுமழை பொழிந்த பானாட் கங்குல்,
தனியை வந்த ஆறுநினைந்து அல்கலும்,
பனியொடுகலுழும் இவள் கண்ணே: அதனால்,
கடும்பகல் வருதல் வேண்டும் - தெய்ய
அதிர்குரல் முதுகலை கறிமுறி முனைஇ,
உயர்சிமை நெடுங்கோட்டு உகள, உக்க
கமழ்இதழ் அலரி தாஅய் வேலன்
வெறிஅயர் வியன்களம் கடுக்கும்
பெருவரை நண்ணிய சார லானே.

Wearing gold-like clusters of flowering vēṅkai,
resting a bent, strong bamboo bow upon his nape,
drinking the brewed wine fermented from the sweet fruit of the jackfruit tree
together with youthful companions possessing whistling arrows,
while strong hounds that never miss their run follow behind,
the hillman went on a hunt, in whose forest
the cool thickets of wild jasmine sway smeared with blood
as he slays the porcupine, O lord of the hill country!
Thinking of the path by which you came alone at midnight,
when powerful rain poured down, trailing streaks
along with thunder striking serpents, her eyes weep continuously with tears;
therefore, you must come in broad daylight,
upon the slopes adjoining the great mountain
which resembles the wide ground where the Vēlaṉ performs his frenzied dance,
strewn with fragrant-petalled blossoms shaken down
as mature male monkeys, disgusted with tender black pepper shoots, leap upon the high, tall peaks,
raising a shivering cry.