Akananuru 184

184

கடவுட் கற்பொடு குடிக்குவிளக்கு ஆகிய
புதல்வற் பயந்த புகழ்மிகு சிறப்பின்
நன்ன ராட்டிக்கு அன்றியும், எனக்கும்
இனிதுஆ கின்றால், சிறக்க, நின் ஆயுள்!
அருந்தொழில் முடித்த செம்மல் உள்ளமொடு
சுரும்புஇமிர் மலர கானம் பிற்பட
வெண்பிடவு அவிழ்ந்த வீகமழ் புறவில்
குண்டைக் கோட்ட குறுமுள் கள்ளிப்
புன்தலை புதைத்த கொழுங்கொடி முல்லை
ஆர்கழல் புதுப்பூ உயிர்ப்பின் நீக்கித்,
தெள்அறல் பருகிய திரிமருப்பு எழிற்கலை
புள்ளிஅம் பிணையொடு வதியும் ஆங்கண்,
கோடுடைக் கையர், துளர்எறி வினைஞர்,
அரியல் ஆர்கையர், விளைமகிழ் தூங்கச்,
செல்கதிர் மழுகிய உருவ ஞாயிற்றுச்
செக்கர் வானம் சென்ற பொழுதில்,
கற்பால் அருவியின் ஒலிக்கும் நற்றேர்த்
தார்மணி பலஉடன் இயம்ப-
சீர்மிகு குருசில்!- நீ வந்துநின் றதுவே.

Not only to the good woman of celebrated excellence,
who bore a son and became a beacon to the family
with godlike chastity, but to me as well
it is sweet! May your life prosper!
With an exalted heart, having finished a difficult task,
leaving behind the woodland where bees hum over blossoms,
in the blossom-fragrant pastureland where white pidavu opened,
where thick mullai vines covering the stunted heads
of short-thorned spurge on deep ravines
shed fresh flowers which he scatters with his breath,
and the beautiful stag with twisted horns drinks clear water
and rests with the dotted hind;
where laborers brandishing weeding sticks have hooks in their hands
and, partaking of liquor, sway in festive revelry;
as the crimson sky came on with the sun of fading rays,
while many bells along the harness of your fine chariot
rang together like a waterfall upon rock—
O eminent lord!—you came and stood.