Akananuru 189

189

பசும்பழப் பலவின் கானம் வெம்பி,
விசும்புகண் அழிய, வேனில் நீடிக்,
கயம்கண் அற்ற கல்லோங்கு வைப்பின்
நாறுஉயிர் மடப்பிடி தழீஇ, வேறுநாட்டு
விழவுப்படர் மள்ளரின் முழவெடுத்து உயரிக்,
களிறுஅதர்ப் படுத்த கல்லுயர் 'கவாஅன்
வெவ்வரை அத்தம் சுட்டிப்' பையென,
வயல்அம் பிணையல் வார்ந்த கவாஅன்
திதலை அல்குல் குறுமகள் அவனொடு
சென்று பிறள் ஆகிய அளவை, என்றும்
படர்மலி எவ்வமொடு மாதிரம் துழைஇ,
மனைமருண்டு இருந்த என்னினும், நனைமகிழ்
நன்ன ராளர் கூடுகொள் இன்னியம்
தேர்ஊர் தெருவில் ததும்பும்
ஊர்இழந் தன்று, தன் வீழ்வுஉறு பொருளே.

As the forest of jackfruit trees with green fruits scorched / and the sky's face was ruined while the summer lengthened, / in the elevated, rocky region where pools dried up, / an elephant embraced his young cow whose breath grew hot, / raised a roar like warriors marching to a festival in another land who lift their drums, / and cleared a path along the high mountain slope / pointing to the arid wilderness path of hot hills; / slowly, following him, the young girl / with freckled loins whose flowing slope wore fine flower garlands / went and became another's, / and more than me, who searches the quarters with sorrow full of longing / and sits confounded in the house, / this town—where sweet instruments of good drunkards rejoicing in toddy / echo in streets where chariots roll— / has lost its cherished treasure!