Akananuru 191

191

அத்தப் பாதிரித் துய்த்தலைப் புதுவீ
எரிஇதழ் அலரியொடு இடைப்பட விரைஇ,
வண்தோட்டுத் தொடுத்த வண்டுபடு கண்ணி,
தோல்புதை சிரற்றுஅடிக், கோலுடை உமணர்
ஊர்கண் டன்ன ஆரம் வாங்கி,
அருஞ்சுரம் இவர்ந்த அசைவுஇல் நோன்தாள்
திருந்துபகட்டு இயம்பும் கொடுமணி, புரிந்துஅவர்
மடிவிடு வீளையொடு, கடிதுஎதிர் ஓடி,
ஓமைஅம் பெருங்காட்டு வரூஉம் வம்பலர்க்கு
ஏமம் செப்பும் என்றூழ் நீள்இடை,
அரும்பொருள் நசைஇப், பிரிந்துஉறை வல்லி
சென்று: வினை எண்ணுதி ஆயின், நன்று,
உரைத்திசின் வாழி - என் நெஞ்சே!- நிரைமுகை
முல்லை அருந்தும் மெல்லிய ஆகி,
அறல்என விரிந்த உறல்இன் சாயல்
ஒலிஇருங் கூந்தல் தேறும்' என,
வலிய கூறவும் வல்லையோ, மற்றே?

Fresh flowers of the path's trumpet-flower with soft downy tips / mixed and strung between flaming petals of the oleander / in a bee-swarming chaplet bound on broad leaves; / salt merchants with whips and gravel-pounding feet wrapped in hide / draw their long line like a village seen from afar; / the curved bells sounding on their untiring, strong-legged, well-formed bullocks / climbing the harsh arid wilderness, / together with the whistling of their curled lips, / run quickly ahead and offer assurance to strangers / who come along the great forest of tooth-brush trees in the long expanse of blazing sun; / if, desiring rare wealth, you think of setting out / on your deed, capable of living in parting, / well, speak it, may you live, O my heart! / Are you also capable of uttering words of strength, / saying: 'She whose black, abundant tresses, / soft as they feed on ordered jasmine buds, / spreading like water-ripples with pleasant tenderness, / will take comfort'?