Akananuru 192

192

மதிஇருப் பன்ன மாசுஅறு சுடர்நுதல்
பொன்நேர் வண்ணம் கொண்டன்று: அன்னோ?
யாங்குஆ குவள்கொல் தானே? விசும்பின்
எய்யா வரிவில் அன்ன பைந்தார்ச்,
செவ்வாய்ச், சிறுகிளி சிதைய வாங்கி,
பொறைமெலிந் திட்ட புன்புறப் பெருங்குரல்
வளைசிறை வாரணம் கிளையொடு கவர,
ஏனலும் இறங்குபொறை உயிர்த்தன; பானாள்
வந்து அளிக்குவை எனினே மால்வரை
மைபடு விடரகம் துழைஇ, ஒய்யென
அருவிதந்த, அரவுஉமிழ், திருமணி
பெருவரைச் சிறுகுடி மறுகுவிளக் குறுத்தலின்
இரவும் இழந்தனள்: அளியள்- உரவுப்பெயல்
உருமிறை கொண்ட உயர்சிமைப்
பெருமலை நாட - நின் மலர்ந்த மார்பே.

Her spotless, bright forehead that resembles the moon / has taken on a color like gold! Alas, / what will become of her? / Having bent and destroyed [the stalks], like the heavenly rainbow that cannot be shot, / the little parakeets with green necklaces and red mouths, / and the fowl with curved wings together with their flock / seized the large ears whose pale backs hung low under their weight, / and the millet fields too breathed easy from their lowered burden; / if you say you would come and show grace at midnight, / the precious gem spat out by a serpent, swiftly brought by the torrent / as it searched the dark clefts of the great mountain, / illuminates the streets of the small hamlet on the great mountain, / and so she has lost the night as well; she is pitiable! / O lord of the great mountain with high summits / where thunder dwells amidst heavy rains—your broad chest!