Akananuru 196

196

நெடுங்கொடி நுடங்கும் நறவுமலி பாக்கத்து,
நாள்துறைப் பட்ட மோட்டிரு வராஅல்
துடிக்கண் கொழுங்குறை நொடுத்து, உண்டுஆடி
வேட்டம் மறந்து, துஞ்சும் கொழுநர்க்குப் பாட்டி
ஆம்பல் அகலிலை, அமலைவெஞ் சோறு
தீம்புளிப் பிரம்பின் திரள்கனி பெய்து,
விடியல் வைகறை இடூஉம் ஊர!
தொடுகலம்: குறுக வாரல் - தந்தை
கண்கவின் அழித்ததன் தப்பல், தெறுவர,
ஒன்றுமொழிக் கோசர்க் கொன்று, முரண்போகிய,
கடுந்தேர்த் திதியன் அழுந்தை, கொடுங்குழை
அன்னி மிஞிலியின் இயலும்
நின்நலத் தகுவியை முயங்கிய மார்பே!

In the village rich in toddy where tall banners flutter,
men sell thick cuts of fat, big, dark varāl fish
caught at the morning ghat, and feast and dance;
then, forgetting their hunt, the husbands sleep,
while the old woman, in the early morning at break of day,
serves heaped, hot rice upon a broad leaf of the water lily,
adding the round, sweet-and-sour fruit of the rattan cane, O man of such a town!
Do not touch our jewels; do not come near us!
Because they destroyed the beauty of her father’s eyes, as retribution for that fault,
slaying the Kōcar clan of unerring word and ending their enmity,
stood Titiyaṉ of the swift chariot in Aḻuntai,
and like curved-earringed Anni Miñili
who strode there, walks she who is worthy of your beauty—
that chest of yours has embraced her!