Akananuru 203

203

'உவக்குநள் ஆயினும், உடலுநள் ஆயினும்,
யாய் அறிந்து உணர்க' என்னார், தீ வாய்
அலர்வினை மேவல் அம்பற் பெண்டிர்,
'இன்னள் இனையள், நின்மகள்' எனப் பல்நாள்
எனக்கு வந்து உரைப்பவும், தனக்குஉரைப்பு அறியேன்,
'நாணுவள் இவள்' என, நனிகரந்து உறையும்
யான்இவ் வறுமனை ஒழிய, தானே,
'அன்னை அறியின், இவணுறை வாழ்க்கை
எனக்கு எளிது ஆகல் இல்' எனக், கழற்கால்
மின்னொளிர் நெடுவேல் இளையோன் முன்னுறப்,
பன்மலை அருஞ்சுரம் போகிய தனக்கு, யான்
அன்னேன் அன்மை நன்வாய் யாக,
மான்அதர் மயங்கிய மலைமுதல் சிறுநெறி
வெய்து இடையுறாஅது எய்தி, முன்னர்ப்
புல்லென் மாமலைப் புலம்புகொள் சீறூர்
செல்விருந்து ஆற்றித், துச்சில் இருத்த,
நுனை குழைத்து அலமரும் நொச்சி
மனைகெழு பெண்டுயான் ஆகுக மன்னே!

'Whether she rejoices or whether she rages, / let mother know and understand,' they did not say; with evil mouths, / women fond of covert whispers engaging in public gossip / came to me for many days and said, 'She is such and such, your daughter,' / yet I never spoke of it to her, / thinking, 'She will be ashamed,' and kept it deeply hidden; / leaving me behind in this empty house, / she thought, 'If mother knows, life dwelling here / will not be easy for me,' and as the youth / with ankleted legs and a lightning-flashing long spear went ahead, / she traversed the difficult wasteland of many mountains; that I am / not [cruel] like that to her—may it prove truly so! / May she reach without suffering heat along the narrow paths at the foot of mountains / confused with tracks of wild beasts, and first, / in a small loneliness-gripped village by the desolate, dark mountain, / may I be the mistress of a house with vitex trees / whose shoots quiver and sway at their tips, / welcoming incoming guests and seating them in a shelter!