Akananuru 204

204

உலகுடன் நிழற்றிய தொலையா வெண்குடைக்,
கடல்போல் தானைக், கலிமா வழுதி
வென்றுஅமர் உழந்த வியன்பெரும் பாசறைச்
சென்றுவினை முடித்தனம் ஆயின், இன்றே
கார்ப்பெயற்கு எதிரிய காண்தகு புறவில்,
கணங்கொள் வண்டின் அம்சிறைத் தொழுதி
மணங்கமழ் முல்லை மாலை ஆர்ப்ப,
உதுக்காண் வந்தன்று பொழுதே: வல்விரைந்து,
செல்க, பாக! நின் நல்வினை நெடுந்தேர்-
வெண்ணெல் அரிநர் மடிவாய்த் தண்ணுமை
பன்மலர்ப் பொய்கைப் படுபுள் ஓப்பும்
காய்நெல் படப்பை வாணன் சிறுகுடித்
தண்டலை கமழும் கூந்தல,
ஒண்தொடி மடந்தை தோள்இணை பெறவே.

Having gone and completed our task in the vast, great camp / of the battle-toiling, victorious Vaḻuti with stirring steeds / and an ocean-like army beneath a never-failing white parasol / that shades the whole world together—even today, / in the lovely woodland that has welcomed the rain of the dark clouds, / flocks of fine-winged, swarming bees / hum in the evening redolent with fragrant jasmine: / look there, the season has arrived! Hasten swiftly, / go, charioteer! May your well-crafted, tall chariot drive on, / so that I may attain the pair of shoulders of the girl with bright bangles, / whose tresses carry the fragrance of the groves / of Sirukuṭi belonging to Vāṇaṉ, with gardens of ripe paddy, / where the muffled-mouthed drum of the white-paddy reapers / scares away the birds resting in ponds of many blossoms.