Akananuru 210

210

குறியிறைக் குரம்பைக் கொலைவெம் பரதவர்
எறியுளி பொருத ஏமுறு பெருமீன்
புண்ணுமிழ் குருதி புலவுக்கடல் மறுப்பட
விசும்பணி வில்லின் போகி, பசும்பிசிர்த்
திரைபயில் அழுவம் உழக்கி, உரனழிந்து,
நிரைதிமில் மருங்கில் படர்தரும் துறைவன்,
பானாள் இரவில்நம், பணைத்தோள் உள்ளி,
தானிவண் வந்த காலை, நம்ஊர்க்
கானலம் பெருந்துறைக் கவின்பா ராட்டி,
ஆனாது புகழ்ந்திசி னோனே; இனித்தன்,
சாயல் மார்பின் பாயல் மாற்றிக்,
'கைதைஅம் படுசினைக் கடுந்தேர் விலங்கச்
செலவுஅரிது என்னும்' என்பது
பலகேட் டனமால் - தோழி !- நாமே

The lord of the shore—where a great fish, wounded by the thrown lance
of cruel-hunting fishermen from low-thatched huts,
gives off bleeding gore that stains the stinking sea with spots,
and leaps like a rainbow adorning the sky, churning the deep expanse
of rolling waves with green spray, losing its strength,
and moves toward the cluster of fishing boats—
when he came here at midnight, thinking of our bamboo-like shoulders,
greatly praised the beauty of the vast shore in our seaside grove
and lauded it unceasingly; but now,
having turned away from the bed on his gentle chest,
we have heard many say, my friend:
‘He says it is hard to journey, as swift chariots are blocked
by the fine, low boughs of the screw-pine!’