Akananuru 213

213

வினைநவில் யானை விறற்போர்த் தொண்டையர்
இனமழை தவழும் ஏற்றரு நெடுங்கோட்டு
ஓங்குவெள் அருவி வேங்கடத்து உம்பர்க்,
கொய்குழை அதிரல் வைகுபுலர் அலரி
சுரிஇரும் பித்தை சுரும்புபடச் சூடி,
இகல்முனைத் தரீஇய ஏருடைப் பெருநிரை
நனைமுதிர் நறவின் நாட்பலி கொடுக்கும்
வால்நிணப் புகவின் வடுகர் தேஎத்து,
நிழற்கவின் இழந்த நீர்இல் நீள்இடை
அழலவிர் அருஞ்சுரம் நெடிய என்னாது
அகறல் ஆய்ந்தனர் ஆயினும், பகல்செலப்
பல்கதிர் வாங்கிய படுசுடர் அமையத்துப்
பெருமரம் கொன்ற கால்புகு வியன்புனத்து,
எரிமருள் கதிர திருமணி இமைக்கும்
வெல்போர் வானவன் கொல்லிக் குடவரை
வேய்ஒழுக்கு அன்ன, சாய்இறைப் பணைத்தோள்
பெருங்கவின் சிதைய நீங்கி, ஆன்றோர்
அரும்பெறல் உலகம் அமிழ்தொடு பெறினும்
சென்று, தாம் நீடலோ இலரே: என்றும்
கலம்பெயக் கவிழ்ந்த கழல்தொடித் தடக்கை,
வலம்படு வென்றி வாய்வாள், சோழர்
இலங்குநீர்க் காவிரி இழிபுனல் வரித்த
அறலென நெறிந்த கூந்தல்,
உறலின் சாயலொடு ஒன்றுதல் மறந்தே.

Beyond Vēṅkaṭam with high white cascades
whose hard-to-climb tall peaks are crawled over by gathered clouds,
belonging to the Toṇṭaiyar of victorious war and work-trained elephants—
in the land of the Vaṭukar who eat white fat,
wear on their curling black hair, attracting bees,
fresh-cut leafy adhirai flowers that blossom at daybreak,
and offer morning sacrifices with fully matured toddy
for the lovely large herds of cattle captured on the battlefront—
though he chose to depart, not considering as long
the flaming, difficult wasteland with endless paths devoid of water and lost of cooling shade,
yet when the day passes and the sun with drawn-in rays sets,
in the wide burnt forest where wind enters and huge trees are felled,
where gems resembling sparks of fire gleam on the western Kolli hill
of the victorious Vāṉavaṉ,
he would never tarry there, even if he were to attain
the rare world of the worthy along with ambrosia,
abandoning [her], ruining the immense beauty of her plump arms with drooping joints
resembling the curvature of the bamboo,
forgetting union with her tender nature
and hair rippling like the layered black sand
patterned by the flowing currents of the sparkling Kāvērī
of the Cōḻas of upright swords and triumphant victories,
whose broad hands wearing slipping bracelets bend down to pour gifts into vessels.