Akananuru 222

222

வானுற நிவந்த நீல்நிறப் பெருமலைக்
கான நாடன் இறீஇய நோய்க்கு, என்
மேனி ஆய்நலம் தொலைதலின், மொழிவென்;
முழவுமுகம் புலராக் கலிகொள் ஆங்கண்,
கழாஅர்ப் பெருந்துறை விழவின் ஆடும்.
ஈட்டெழில் பொலிந்த ஏந்துகுவவு மொய்ம்பின்
ஆட்டன் அத்தி நலன்நயந்து உரைஇத்,
தாழிருங் கதுப்பின் காவிரி வவ்வலின்
மரதிரம் துழைஇ, மதிமருண்டு அலந்த
ஆதி மந்தி காதலற் காட்டிப்
படுகடல் புக்க பாடல்சால் சிறப்பின்
மருதி அன்ன மாண்புகழ் பெறீஇயர்
சென்மோ - வாழி, தோழி - பல்நாள்
உரவுரும் ஏறொடு மயங்கி,
இரவுப்பெயல் பொழிந்த ஈர்ந்தண் ஆறே.

Because the exquisite beauty of my body is lost / due to the sickness caused by the lord of the forest country / of blue-hued, great mountains rising to touch the sky, I speak: / May you go—may you live, friend!— / on the moist, cool path where nightly rains poured, / mingled with the thunderbolts of mighty thunder for many days, / so you may attain the glorious fame like Maruti, / who entered the billowing sea, celebrated in song, / showing [her] beloved to Āti Manti, / who, bewildered in mind and afflicted, / searched the shores of the river / when Kāvērī of low, dark tresses seized Āṭṭaṉ Atti of raised, rounded shoulders / shining with gathered beauty, / who danced in the festival at the great bathing ford of Kaḻāar / where the faces of muracu drums never dry in noisy clamor.