Akananuru 225

225

அன்பும், மடனும், சாயலும், இயல்பும்,
என்பு நெகிழ்க்கும் கிளவியும் பிறவும்,
ஒன்றுபடு கொள்கையொடு ஓராங்கு முயங்கி,
இன்றே இவணம் ஆகி, நாளைப்,
புதலிவர் ஆடுஅமைத் தும்பி குயின்ற
அகலா அந்துளை கோடை முகத்தலின்
நீர்க்கியங்கு இனநிரைப் பின்றை, வார்கோல்
ஆய்க்குழல் பாணியின் ஐதுவந்து இசைக்கும்,
தேக்கமல் சோலைக் கடறேங்கு அருஞ்சுரத்து,
யாத்த தூணித் தலைதிறந் தவைபோல்,
பூத்த இருப்பைக் குழைபொதி குவிஇணர்
கழல்துளை முத்தின் செந்நிலத்து உதிர,
மழைதுளி மறந்த அங்குடிச் சீறூர்ச்
சேக்குவம் கொல்லோ- நெஞ்சே!- பூப்புனை
புயலென ஒலிவரும் தாழிருங் கூந்தல்,
செறிதொடி முன்கை நம் காதலி
அறிவஞர் நோக்கமும் புலவியும் நினைந்தே?

Her love, her innocence, her grace, her gentle nature, / words that melt the very bones, and all her other charms, / embracing them all together with a single mind, / we are here today. But tomorrow, / as the summer wind pours through narrow, fine holes bored by bees / in swinging bamboos climbing over thickets, / like the soft tune from a straight pipe of a cowherd / walking behind his herds moving towards water, / in the arduous wasteland smelling of wild plants where honey sweetens the groves, / will we lodge—O my heart!— / in some small hamlet of fair dwellings forgotten by rain-drops, / where swollen clusters wrapped in tender leaves of the blooming mahua tree / shed hollow pearls onto the red earth, like open quivers bound up, / while remembering the distressful, bewildered look / and the sulking of our beloved / of dense bracelets on her forearms and low-falling, dark tresses / flourishing like dark clouds adorned with flowers?