Akananuru 232

232

காண்இனி- வாழி, தோழி!- பானாள்,
மழைமுழங்கு அரவம் கேட்ட, கழைதின்,
மாஅல் யானை புலிசெத்து வெரீஇ,
இருங்கல் விடரகம் சிலம்பப் பெயரும்
பெருங்கல் நாடன் கேண்மை, இனியே,
குன்ற வேலிச் சிறுகுடி ஆங்கண்,
மன்ற வேங்கை மணநாட் பூத்த
மணிஏர் அரும்பின் பொன்வீ தாஅய்
வியலறை வரிக்கும் முன்றில், குறவர்
மனைமுதிர் மகளிரொடு குரவை தூங்கும்
ஆர்கலி விழவுக் களம்கடுப்ப, நாளும்,
விரவுப்பூம் பலியொடு விரைஇ! அன்னை
கடியுடை வியல்நகர்க் காவல் கண்ணி
'முருகு' என வேலன் தரூஉம்
பருவ மாகப் பயந்தன்றால், நமக்கே!

Look now—may you live long, my friend! At midnight, / hearing the roaring sound of thunder, the dark elephant / that eats bamboo, mistaking it for a tiger and taking fright, / retreats while the clefts of the dark mountain echo. / The intimacy with the man of the great mountain has now / resulted in this season for us, when / in our small settlement bordered by hills, / gold blossoms fall from sapphire-like buds / that flowered on an auspicious day upon the vēṅkai of the public square, / streaking the broad stone of the front yard, / resembling the bustling festival ground where the hill men / dance the kuravai with the elder women of the household— / day after day, mother mingles mixed flowers in offering, / intends to guard the protected, broad mansion, / and the Vēlaṉ brings forth Murukaṉ!