Akananuru 234

234

கார்பயம் பொழிந்த நீர்திகழ் காலை,
நுண்ணயிர் பரந்த தண்ணய மருங்கின்,
நிரைபறை அன்னத்து அன்ன, விரைபரிப்
புல்உளைக் கலிமா மெல்லிதின் கொளீஇய,
வள்புஒருங்கு அமையப் பற்றி, முள்கிய
பல்கதிர் ஆழி மெல்வழி அறுப்பக்,
கால்என மருள, ஏறி, நூல்இயல்
கண்நோக்கு ஒழிக்கும் பண்ணமை நெடுந்தேர்
வல்விரைந்து ஊர்மதி!- நல்வலம் பெறுந!
ததர்தழை முனைஇய தெறிநடை மடப்பிணை
ஏறுபுணர் உவகைய ஊறுஇல உகள,
அம்சிறை வண்டின் மென்பறைத் தொழுதி
முல்லை நறுமலர்த் தாதுநயந்து ஊத,
எல்லை போகிய புல்லென் மாலைப்
புறவுஅடைந் திருந்த உறைவுஇன் நல்ஊர்,
கழிபடர் உழந்த பனிவார் உண்கண்
நல்நிறம் பரந்த பசலையள்
மின்நேர் ஓதிப் பின்னுப்பிணி விடவே.

In the water-glistening morning when the rainy season has yielded its fruit, / alongside cool, pleasant tracts spread with fine gravel, / harness gently the spirited horses with pale manes / whose swift gallop is like a flight of swans with rows of wings; / firmly gripping the reins together, / as the many-spoked wheels that press deeply cut through the soft road, / mount your tall, well-equipped chariot made by rule of craft, / that confounds the wind and outstrips the range of the eye, / and drive it with great speed, O you who gain fine victory! / So that the braided binding may be loosened on the lightning-like hair / of the woman who has tears streaming from kohl-lined eyes, / suffering intense longing, pallor of separation spread over her fine complexion, / in the pleasant, good village situated in the pastoral tract, / in the dim twilight after day has departed, / when the agile-paced young doe, disdaining thick foliage, / leaps unharmed in joy at union with the stag, / and a soft-winged swarm of handsome-winged bees / gladly hums upon the pollen of sweet mullai flowers.