Akananuru 236

236

மணிமருள் மலர முள்ளி அமன்ற,
துணிநீர், இலஞ்சிக் கொண்ட பெருமீன்
அரிநிறக் கொழுங்குறை வௌவினர் மாந்தி,
வெண்ணெல் அரிநர் பெயர்நிலைப் பின்றை,
இடைனில நெரிதரு நெடுங்கதிர்ப் பல்சூட்டுப்
பனிபடு சாய்ப்புறம் பரிப்பக், கழனிக்
கருங்கோட்டு மாஅத்து அலங்குசினைப் புதுப்பூ
மயங்குமழைத் துவலையின் தாஅம் ஊரன்
காமம் பெருமை அறியேன், நன்றும்
உய்ர்த்தனென்- வாழி, தோழி!- அல்கல்
அணிகிளர் சாந்தின் அம்பட்டு இமைப்பக்,
கொடுங்குழை மகளிரின் ஒடுங்கிய இருக்கை
அறியா மையின் அழிந்த நெஞ்சின்,
'ஏற்றுஇயல் எழில்நடைப் பொழிந்த மொய்ம்பின்,
தோட்டுஇருஞ் சுரியன் மணந்த பித்தை,
ஆட்டன் அத்தியை காணீரோ?' என
நாட்டின் நாட்டின், ஊரின் ஊரின்,
'கடல்கொண் டன்று' எனப், 'புனல் ஒளித் தன்று' எனக்
கலுழ்ந்த கண்ணள், காதலற் கெடுத்த
ஆதி மந்தி போல, ஏதம் சொல்லிப், பேதுபெரிது உறலே!

Feeding eagerly on the fatty cuts of golden hue / from the great fish caught in the clear-water pool / dense with sapphire-like muḷḷi flowers, / after the reapers of white paddy leave their places, / multiple sheaves of long ears of grain, packed in the spaces between, / carry frost on their bent backs; in the grove, / fresh flowers from the swaying branches of dark-trunked mango trees / scatter like drops from a drizzling rain— / not knowing the greatness of love for the man from such a town, / I was quite delivered from it, my friend, may you live long! / In an abode of seclusion like women of curved earrings / shining with fair silk over bright sandalwood on the chest, / without knowing it, in my devastated heart, / like Ātimanti, who lost her lover, her eyes streaming with tears, / wailing, 'The ocean has taken him! The river has hidden him!' / as she searched from country to country, from town to town: / 'Have you not seen Āṭṭaṉ Atti / with his handsome stride like that of an ox, his abundant might, / and his tuft of hair entwined with long dark curls of foliage?' / —I would have voiced my distress and suffered great madness!