Akananuru 237

237

'புன்காற் பாதிரி அரிநிறத் திரள்வீ
நுண்கொடி அதிரலொடு நுணங்கறல் வரிப்ப,
அரவுஎயிற்று அன்ன அரும்புமுதிர் குரவின்
தேன்இமிர் நறுஞ்சினைத் தென்றல் போழக்,
குயில்குரல் கற்ற வேனிலும் துயில்துறந்து
இன்னா கழியும் கங்குல்' என்றுநின்
நல்மா மேனி அணிநலம் புலம்ப,
இனைதல் ஆன்றிசின்- ஆயிழை! கனைதிறல்
செந்தீ அணங்கிய செழுநிணக் கொழுங்குறை
மென்தினை புன்கம் உதிர்த்த மண்டையொடு,
இருங்கதிர் அலமரும் கழனிக் கரும்பின்
விளைகழை பிழிந்த அம்தீஞ் சேற்றொடு,
பால்பெய் செந்நெற் பாசவல் பகுக்கும்
புனல்பொரு புதவின்; உறந்தை எய்தினும்,
வினைபொரு ளாகத் தவிரலர்- கடைசிவந்து
ஐய அமர்த்த உண்கண்நின்
வைஏர் வால்எயிறு ஊறிய நீரே!

"In the summer season, when the cuckoo has learned its song,
and the southern wind cuts through fragrant branches humming with bees
of the kuravu tree whose buds mature resembling serpents' teeth,
while round, ochre-tinted fallen flowers of the slender-trunked pādiri
streak the fine ripples of sand together with the delicate-vined adiral,
the night passes painfully, keeping sleep away!"
Saying this, so that the adorned beauty of your fine, dark body suffers in loneliness,
cease grieving, O lady of fine jewels!
Even if he were to obtain Uṟantai, washed by flowing waters,
where fat cuts of rich meat, roasted on fiercely glowing red fire,
are distributed in bowls scattered with the soft porridge of tender millet,
together with sweet syrup pressed from mature canes of sugarcane
in fields where heavy ears of grain wave, along with tender flaked rice
made from red paddy mixed with milk—
he will not abandon for the sake of wealth his work,
leaving behind the water springing from your sharp, beautiful, white teeth,
and your kohl-lined eyes, reddish at the corners, that look gently and tenderly!