Akananuru 24

24

வேளாப் பார்ப்பான் வாளரந் துமித்த
வளைகளைந்து ஒழிந்த கொழுந்தின் அன்ன,
தலைபிணி அவிழா, சுரிமுகப் பகன்றை
சிதரல்அம் துவலை தூவலின், மலரும்
தைஇ நின்ற தண்பெயல் கடைநாள்,
வயங்குகதிர் கரந்த வாடை வைகறை,
விசும்பு உரிவதுபோல், வியல்இடத்து ஒழுகி,
மங்குல் மாமழை, தென்புலம் படரும்
பனிஇருங் கங்குலும் தமியள் நீந்தி,
தம்ஊ ரோளே, நன்னுதல்; யாமே
கடிமதில் கதவம் பாய்தலின், தொடிபிளந்து
நுதிமுகம் மழுகிய மண்ணை வெண்கோட்டுச்,
சிறுகண் யானை நெடுநா ஒண் மணி,
கழிப்பிணிக் கறைத்தோல் பொழிகணை உதைப்பு,
தழங்குகுரல் முரசமொடு முழங்கும் யாமத்து, .
கழித்துஉறை செறியா வாளுடை எறுழ்த்தோள்,
இரவு துயில் மடிந்த தானை,
உரவுச்சின வேந்தன் பாசறை யேமே!

Like the tender core left after an unsparing non-brahmin conch-cutter
has sliced with his sharp saw,
the twisted-faced bindweed flowers blossom
when the fine, scattered raindrops drizzle, as their top bonds loosen
in the late days of the cold showers that set in in the month of Tai,
at dawn when the biting north wind hides the radiant sun,
and dark clouds drift across the wide expanse as if tearing the sky,
heading toward the southern lands—
on such cold, dark nights, swimming alone through them,
that woman of lovely forehead stays in her town;
while we, in the camp of the fiercely angered king,
where the tiny-eyed elephant's long-tongued, bright bell tolls—
its blunt, white tusks whose ferrule rings split and tips dulled
from battering against the gate of the fortified wall—
mingled with the arrows raining against tightly bound black shields
and the roaring sound of drums, at the midnight hour,
stay with his army asleep through the night,
with strong arms bearing swords that never return to their sheaths!