Akananuru 260

260

மண்டிலம் மழுக, மலைநிறம் கிளர,
வண்டினம் மலர்பாய்ந்து ஊத, மீமிசைக்
கண்டற் கானல் குருகினம் ஒலிப்பக்,
கரைஆடு அலவன் அளைவயின் செறியத்,
திரைபாடு அவியத், திமில் தொழில் மறப்பச்,
செக்கர் தோன்றத், துணைபுணர் அன்றில்
எக்கர்ப் பெண்ணை அகமடல் சேரக்,
கழிமலர் கமழ்முகம் கரப்பப், பொழில்மனைப்
புன்னை நறுவீ பொன்நிறம் கொளாஅ,
எல்லை பைப்பய கழிப்பி எல்உற,
யாங்குஆ குவள்கொல்? யானே நீங்காது,
முதுமரத்து உறையும், முரவுவாய் முதுபுள்
கதுமெனக் குழறும், கழுதுவழங்கு, அரைநாள்,
நெஞ்சுநெகிழ் பருவரல் செய்த
அன்பி லாளன் அறிவுநயந் தேனே.

As the sun disk fades and the mountain takes on color,
as swarms of bees pounce upon flowers and hum, and atop
the mangrove littoral woods the flock of herons cries aloud,
as shore-playing crabs crowd into their burrows,
as the roaring of waves subsides and boats cease their toil,
as the red evening appears and the anril bird, joined with its mate,
shelters inside the fronds of the palmyra upon the sand dunes,
as fragrant petals of backwater flowers hide their faces, and in grove-girt homes
the fragrant blossoms of the laurel take on a golden hue,
slowly letting daylight pass away, as nightfall arrives—
how will she be? But as for me, unable to leave,
in the dead of night when ghouls roam and the ancient, rough-beaked bird
roosting in the ancient tree suddenly screeches,
I have yearned for the awareness of the loveless man
who caused such heart-melting sorrow.