Akananuru 266

266

கோடுற நிவந்த நீடுஇரும் பரப்பின்
அந்திப் பராஅய புதுப்புனல், நெருநை,
மைந்துமலி களிற்றின் தலைப்புணை தழீஇ,
நரந்தம் நாறும் குவைஇருங் கூந்தல்
இளந்துணை மகளிரொடு ஈர்அணிக் கலைஇ,
நீர்பெயர்ந்து ஆடிய ஏந்துஎழில் மழைக்கண்
நோக்குதொறும் நோக்குதொறும் தவிர்விலை யாகிக்,
காமம் கைம்மிகச் சிறத்தலின், நாண்இழந்து,
ஆடினை என்ப மகிழ்ந! அதுவே
யாழ்இசை மறுகின் நீடூர் கிழவோன்
வாய்வாள் எவ்வி ஏவன் மேவார்
நெடுமிடல் சாய்த்த பசும்பூண் பொருந்தலர்
அரிமண வாயில் உறத்தூர் ஆங்கண்,
கள்ளுடைப் பெருஞ்சோற்று எல்இமிழ் அன்ன,
கவ்வை ஆகின்றால் பெரிதே; இனிஅஃது
அவலம் அன்றுமன், எமக்கே; அயல
கழனி உழவர் கலிசிறந்து எடுத்த
கறங்குஇசை வெரீஇப் பறந்த தோகை
அணங்குடை வரைப்பகம் பொலியவந்து இறுக்கும்
திருமணி விளக்கின் அலைவாய்ச்
செருமிகு சேஎயொடு உற்ற சூளே!

In the fresh flood that rose touching the high banks of the vast, wide expanse,
prayed to at dusk yesterday,
embracing a lead-float like a rut-strong bull elephant,
casting off wet ornaments along with young maiden companions
whose thick dark tresses smell of wild lemon,
you plunged into the water and played; unable to turn away
each time you gazed upon their uplifted, beautiful, rain-soft eyes,
as desire excessively mounted, losing your sense of shame,
you made sport, they say, O lord of the agricultural lands! And that
has become a town gossip as loud as the night-time roar of liquor-rich feast-rice
in Ari-maṇavāyil Uṟattūr of the golden-ornamented enemies,
who fell before the great might of Evvi of the unfailing sword,
lord of Nīṭūr with streets of lute-music, when they refused his command!
Now, that is no grief indeed to us;
only the oath you swore beside Murukaṉ of fierce war
at Alaivāy of glorious gem-lamps, where peacocks,
frightened by the roaring sounds raised by joyful plowmen
in neighboring fields, fly up to roost in his fearful sacred domain!