Akananuru 271

271

பொறிவரிப் புறவின் செங்காற் சேவல்
சிறுபுன் பெடையொடு சேண்புலம் போகி,
அரிமணல் இயவில் பரல்தேர்ந்து உண்டு,
வரிமரல் வாடிய வறன்நீங்கு நனந்தலைக்
குறும்பொறை மருங்கின் கோட்சுரம் நீந்தி,
நெடுஞ்சேண் வந்த நீர்நசை வம்பலர்
செல்லுயிர் நிறுத்த சுவைக்காய் நெல்லிப்
பல்காய் அஞ்சினை அகவும் அத்தம்
சென்று, நீர் அவணிர் ஆகி, நின்றுதரும்
நிலைஅரும் பொருட்பிணி நினைந்தனிர் எனினே,
வல்வதாக, நும் செய்வினை! இவட்கே,
களிமலி கள்ளின் நல்தேர் அவியன்
ஆடியல் இளமழை சூடித் தோன்றும்
பழம்தூங்கு விடரகத்து எழுந்த காம்பின்
கண்ணிடை புரையும் நெடுமென் பணைத்தோள்,
திருந்துகோல் ஆய்தொடி ஞெகிழின்,
மருந்தும் உண்டோ , பிரிந்துறை நாட்டே?

The red-legged cock of the spotted-striped dove, / going to a distant region with its small, frail hen, / pecks and feeds on pebbles in the fine-sand path, / crosses the deadly wasteland beside low hillocks in the wide expanse / freed from heat where the striped maral has withered, / and calls out from the many-fruited, lovely boughs of the nelli, whose tasty fruit / saved the fading breath of travelers coming from afar who thirsted for water. / If you have thought upon that path, going there to stay / bound by wealth difficult to attain that sustains life, / let your undertaking speed well! / For her, whose long, soft, bamboo-like arms resemble the internodes of reeds / shooting up in the cleft where old fruits hang, / appearing crowned with dancing young clouds in the realm of Aviyaṉ of the fine chariot and abundant, intoxicating toddy— / if her well-fashioned, choice bangles slip loose, / is there any remedy in the land where you dwell apart?