Akananuru 274

274

இருவிசும்பு அதிர முழங்கி, அரநலிந்து,
இகுபெயல் அழிதுளி தலைஇ, வானம்
பருவஞ் செய்த பானாட் கங்குல்,
ஆடுதலைத் துருவின் தோடு ஏமார்ப்ப,
கடைகோல் சிறுதீ அடைய மாட்டித்,
திண்கால் உறியன், பானையன், அதளன்,
நுண்பல் துவலை ஒருதிறம் நனைப்பத்,
தண்டுகால் ஊன்றிய தனிநிலை இடையன்,
மடிவிடு வீளை, கடிதுசென்று இசைப்பத்,
தெறிமறி பார்க்கும் குறுநரி வெரீஇ
முள்ளுடைக் குறுந்தூறு இரியப் போகும்
தண்ணறும் புறவி னதுவே - நறுமலர்
முல்லை சான்ற கற்பின்
மெல்லியற் குறுமகள் உறைவின் ஊரே.

Thundering so the vast sky trembles, distressing serpents, / bringing torrential showers of pouring rain, / the heavens ushered in the season at midnight, / when the solitary shepherd, guarding his herd of sheep with nodding heads, / kindled a small fire with twirling sticks, / holding a stout-legged sling, a pot, and a leather cape, / while fine, manifold drizzle soaks one of his flanks, / leaning his weight upon his staff, / lets out a whistle from his folded lips that rings out swiftly; / hearing it, the short jackal watching for bounding lambs is terrified / and scurries away into the thorny, low brushwood / of the cool, fragrant woodland—in such a place lies the town / where dwells the tender, young woman, / endowed with chaste love replete with fragrant jasmine blossoms.