Akananuru 278

278

குணகடல் முகந்த கொள்ளை வானம்
பணைகெழு வேந்தர் பல்படைத் தானைத்
தோல்நிரைத் தனைய ஆகி, வலன்ஏர்பு
கோல்நிமிர் கொடியின் வசிபட மின்னி,
உரும்உரறு அதிர்குரல் தலைஇப், பானாள்,
பெருமலை மீமிசை முற்றின ஆயின்,
வாள்இலங்கு அருவி தாஅய், நாளை
இருவெதிர் அம்கழை ஒசியத் தீண்டி
வருவது மாதோ, வண்பரி உந்தி,
நனிபெரும் பரப்பின் நம்ஊர் முன்துறைப்,
பனிபொரு மழைக்கண் சிவந்த, பானாள்
முனிபடர் அகல மூழ்குவம் கொல்லோ!
மணிமருள் மேனி ஆய்நலம் தொலைய,
தணிவுஅருந் துயரம் செய்தோன்
அணிகிளர் நெடுவரை ஆடிய நீரே?

The plenteous clouds that scooped up the eastern sea,
resembling the battle-shields arranged in arrays of multi-armied kings of drums,
rising to the right, flashing like banners on raised flagstaffs,
pouring down with thunderous roaring voices at midnight,
have now encircled the peaks of the great mountain.
Tomorrow, cascading in bright-gleaming waterfalls,
touching and breaking the fine stalks of the large bamboo,
and driven by strong currents,
it will surely come into the very wide expanse of our town’s bathing ghat!
Shall we plunge into the water that played on the adorned tall mountain
of the one who caused us an unquenchable sorrow,
so that our fine beauty resembling a sapphire lost its luster,
to dispel the brooding distress of midnight,
when our cool, rain-like eyes turned red?