Akananuru 282

282

பெருமலைச் சிலம்பின் வேட்டம் போகிய,
செறிமடை அம்பின், வல்வில், கானவன்
பொருதுதொலை யானை வெண்கோடு கொண்டு,
நீர்திகழ் சிலம்பின் நன்பொன் அகழ்வோன்,
கண்பொருது இமைக்கும் திண்மணி கிளர்ப்ப,
வைந்நுதி வால்மருப்பு ஒடிய உக்க
தெண்நீர் ஆலி கடுக்கும் முத்தமொடு
மூவேறு தாரமும் ஒருங்குடன் கொண்டு
சாந்தம் பொறைமரம் ஆக, நறைநார்
வேங்கைக் கண்ணியன் இழிதரும் நாடற்கு
இன்தீம் பலவின் ஏர்கெழு செல்வத்து
எந்தையும் எதிர்ந்தனன், கொடையே; அலர்வாய்
அம்பல் ஊரும் அவனொடு மொழியும்;
சாயிறைத் திரண்ட தோள்பா ராட்டி,
யாயும், 'அவனே என்னும்; யாமும்,
'வல்லே வருக, வரைந்த நாள்; 'என,
நல்இறை மெல்விரல் கூப்பி,
இல்லுறை கடவுட்கு ஓக்குதும், பலியே!

Taking the white tusks of elephants felled in battle / by the huntsman of the great mountain slope
with tight-bound arrows and a strong bow; / and along with pearls resembling clear hailstones
that spilled when the sharp tips of bright tusks broke / as he unearthed fine gold and unsealed dense gems
that sparkled to clash with the eyes on slopes shining with water; / collecting together these three different tributes,
with sandalwood as his carrying pole, / crowned with a chaplet of vēṅkai tied with sweet fibre,
for the lord of that country who comes down, / my father has agreed to give [me] in marriage,
with the flourishing wealth of sweet jackfruit trees; / the scandal-mouthed, whispering town also speaks of him;
praising my curved, rounded shoulders, / mother too says, ‘It is he!’; and we,
praying, ‘May the appointed wedding day come quickly!’, / join our gentle fingers with lovely joints
and lift our offerings to the deity dwelling in the house!