Akananuru 284

284

சிறியிலை நெல்லிக் காய்கண் டன்ன
குறுவிழிக் கண்ண கூரல்அம் குறுமுயல்
முடந்தை வரகின் வீங்குபீள் அருந்துபு,
குடந்தைஅம் செவிய கோட்பவர் ஒடுங்கி,
இன்துயில் எழுந்து, துணையொடு போகி,
முன்றில் சிறுநிறை நீர்கண்டு உண்ணும்
புன்புலம் தழீஇய பொறைமுதற் சிறுகுடித்,
தினைகள் உண்ட தெறிகோல் மறவர்,
விதைத்த வில்லர், வேட்டம் போகி,
முல்லைப் படப்பைப் புல்வாய் கெண்டும்
காமர் புறவி னதுவே- காமம்
நம்மினும் தான்தலை மயங்கிய
அம்மா அரிவை உறைவின் ஊரே.

Small short hares with thick fur and tiny eyes / that look like gooseberries on small-leaved nelli trees,
having eaten the swelling grain of bent millet, / crouch in the grasping creepers with bent, cup-like ears,
awake from sweet sleep, go with their mates, / and drink from the small puddle of water seen in front yards
in the tiny hamlet at the foot of the hillock, encircled by dry fields, / where fierce warriors who drank toddy and notch their arrows,
bearing bows, go hunting / and pierce deer in gardens near the forest — / in such a lovely woodland tract is the village
where the dark-complexioned young woman dwells, / whose desire is even more overwhelming than ours!