Akananuru 286

286

வெள்ளி விழுந்தொடி மென்கருப்பு உலக்கை,
வள்ளி நுண்இடை வயின்வயின் நுடங்க,
மீன்சினை அன்ன வெண்மணல் குவைஇக்,
காஞ்சி நீழல், தமர்வளம் பாடி,
ஊர்க்குறு மகளிர் குறுவழி, விறந்த
வராஅல் அருந்திய சிறுசிரல் மருதின்
தாழ்சினை உறங்கும் தண்துறை ஊர!
விழையா உள்ளம் விழையும் ஆயினும்,
என்றும், கேட்டவை தோட்டி ஆகமீட்டு ஆங்கு,
அறனும் பொருளும் வழாமை நாடி,
தற்றகவு உடைமை நோக்கி, மற்றதன்
பின்ஆ கும்மே, முன்னியது முடித்தல்;
அனைய, பெரியோர் ஒழுக்கம்; அதனால்,
அரிய பெரியோர்த் தெரியுங் காலை
நும்மோர் அன்னோர் மாட்டும், இன்ன
பொய்யொடு மிடைந்தவை தோன்றின்,
மெய்யாண்டு உளதோ, இவ்வுலகத் தானே?

With silver-sheathed pestles of tender sugarcane,
while their vine-slender waists sway at every turn,
heaping up white sand resembling fish roe
in the shade of kāñci trees, singing of the wealth of their kin,
young women pound [grain] in the village, where a small kingfisher that ate a leaping snakehead fish
sleeps on a low branch of a marutam tree by the cool ghat, O man of the town!
Even if the desireless mind should desire,
always taking what was heard [from elders] as an elephant goad to turn it back,
examining without swerving from virtue and wealth,
and observing one's own propriety, only after that
is it right to accomplish what was intended.
Such is the conduct of great people; therefore,
when examining rare great men,
if things mingled with such falsehood appear even in those like you,
where can truth be in this world?