Akananuru 290

290

குடுமிக் கொக்கின் பைங்காற் பேடை
இருஞ்சேற்று அள்ளல் நாட்புலம் போகிய
கொழுமீன் வல்சிப் புன்தலைச் சிறாஅர்,
நுண்ஞாண் அவ்வலைச் சேவல் பட்டென,
அல்குறு பொழுதின் மெல்குஇரை மிசையாது,
பைதல் பிள்ளை தழீஇ, ஒய்யென,
அம்கண் பெண்ணை அன்புற நரலும்
சிறுபல் தொல்குடிப் பெருநீர்ச் சேர்ப்பன்
கழிசேர் புன்னை அழிபூங் கானல்,
தணவா நெஞ்சமொடு தமியன் வந்து நம்
மணவா முன்னும் எவனோ, தோழி?
வெண்கோட்டு யானை விறற்போர்க் குட்டுவன்
தென்திரைப் பரப்பின் தொண்டி முன்துறைச்,
கரும்புஉண மலர்ந்த பெருந்தண் நெய்தல்
மணிஏர் மாண்நலம் ஒரீஇப்,
பொன்நேர் வண்ணம் கொண்டஎன் கண்ணே?

The green-legged hen of the tufted egret / when its male is caught in the fine-threaded net / of the dry-headed boys whose food is fat fish, / who went early into the field of black mire, / without eating the food it chews, in the evening time, / embracing its sorrowing chick, suddenly / screams piteously on the palm tree of fine space, / in the lord’s ancient small-hamleted deep-water shore; / before he comes alone with unfailing heart / to our backwater punnai’s ruined-flower grove to wed us, / what is this, my friend? / Like the great cool neytal blooming for bees to feed on / in the front harbor of Toṇḍi with spreading southern waves, / belonging to Kuṭṭuvaṉ of victorious battle and white-tusked elephants, / my eyes have lost their jewel-like glorious beauty / and taken on a gold-like color!