Akananuru 296

296

கோதை இணர, குறுங்கால், காஞ்சிப்
போதுஅவிழ் நறுந்தாது அணிந்த கூந்தல்,
அரிமதர் மழைக்கண், மாஅ யோளொடு
நெருநையும் கமழ்பொழில் துஞ்சி, இன்றும்,
பெருநீர் வையை அவளொடு ஆடிப்,
புலரா மார்பினை வந்துநின்று, எம்வயின்
கரத்தல் கூடுமோ மற்றே பரப்பில்
பன்மீன் கொள்பவர் முகந்த இப்பி
நார்அரி நறவின் மகிழ்நொடைக் கூட்டும்
பேர்இசை கொற்கைப் பொருநன், வென்வேல்
கடும்பகட்டு யானை நெடுந்தேர்ச் செழியன்,
மலைபுரை நெடுநகர்க் கூடல் நீடிய
மலிதரு கம்பலை போல,
அலர்ஆ கின்று, அது பலர்வாய்ப் பட்டே.

Wearing in her tresses fresh, sweet pollen from opening flowers / of the short-stemmed kāñci tree, hung in garlands, / having slept yesterday in the fragrant grove with that dark-skinned woman / of red-streaked, captivating, rain-like eyes, and today too, / having bathed with her in the mighty waters of the Vaiyai river, / you come and stand before us with an un-dried chest— / can you really conceal it from us? / Like the loud, swelling tumult / in the high-mansioned city of Kūṭal, towering like a mountain, / of Ceḻiyaṉ of victorious spears, fast and mighty elephants, and tall chariots, / the lord of celebrated Koṟkai, where those who catch many fish / in the wide sea scoop up oysters / and barter them for toddy strained through plant fibers— / entering many mouths, that scandal has already spread!