Akananuru 30

30

நெடுங்கயிறு வலந்த குறுங்கண் அவ்வலை,
கடல்பாடு அழிய, இனமீன் முகந்து,
துணைபுணர் உவகையர் பரத மாக்கள்
இளையரும் முதியரும் கிளையுடன் துவன்றி
உப்புஒய் உமணர் அருந்துறை போக்கும்
ஒழுகை நோன்பகடு ஒப்பக் குழீஇ
அயிர்திணி அடைகரை ஒலிப்ப வாங்கிப்,
பெருங்களம் தொகுத்த உழவர் போல,
இரந்தோர் வறுங்கலம் மல்க வீசி,
பாடுபல அமைத்துக் கொள்ளை சாற்றிக்
கோடுஉயர் திணிமணல் துஞ்சும் துறைவ!
பெருமை என்பது கெடுமோ - ஒருநாள்
மண்ணா முத்தம் அரும்பிய புன்னைத்
தண்நறுங் கானல் வந்து "நும்
வண்ணம் எவனோ?" என்றனிர் செலினே?

With fine, narrow-meshed nets bound by long ropes, / breaking the ocean's roaring pride, hauling in schools of fish, / joyous with their mates, the fisherfolk, / young and old, crowding with their kin / like a train of sturdy bullocks moving through difficult fords of salt-bearing traders, / drew together with a roar at the soft sandy shore, / and like farmers gathered upon the great threshing floor, / cast [fish] in plenty to fill the empty bowls of beggars, / set down great piles and announced the share-out, / before resting on the high heaps of dense sand, O lord of the shore! / Would your dignity be lost if one day, / coming to the cool, fragrant seaside grove where the laurel tree / blooms with unwashed pearls of buds, you asked: / "How are you?" and then went on?