Akananuru 304

304

இருவிசும்பு இவர்ந்த கருவி மாமழை
நீர்செறி நுங்கின் கண்சிதர்ந் தவைபோல்
சூர்ப்பனி பன்ன தண்வரல் ஆலியொடு
பரூஉப்பெயல் அழிதுளி தலைஇ வான்நவின்று
குரூஉத்துளி பொழிந்த பெரும்புலா வைகறை
செய்துவிட் டன்ன செந்நில மருங்கிற்
செறித்துநிறுத் தன்ன தெள்ளறல் பருகிச்
சிறுமறி தழீஇய தெறிநடை மடப்பிணை
வலந்திரி மருப்பின் அண்ணல் இரலையொடு
அலங்குசினைக் குருந்தின் அல்குநிழல் வதியச்
சுரும்புமிர்பு ஊதப் பிடவுத்தளை அவிழ
அரும்பொறி மஞ்ஜை ஆல வரிமணல்
மணிமிடை பவளம் போல அணிமிகக்
காயாஞ் செம்மல் தாஅய்ப் பலவும்
ஈயல் மூதாய் ஈர்ம்புறம் வரிப்பப்
புலனணி கொண்ட காரெதிர் காலை
'ஏந்துகோட்டு யானை வேந்தன் பாசறை
வினையொடு வேறுபுலத்து அல்கி நன்றும்
அறவர் அல்லர்நம் அருளா தோரன
நந்நோய் தன்வயின் அறியாள்
எந்நொந்து புலக்குங்கொல் மாஅ யோளே?

As dark rainclouds ascend the vast sky,
like torn eyes of water-laden palmyra fruits,
hailstones that feel like shivering fright fall in heavy drops,
and the sky, having practiced, pours forth colored torrents at early dawn
smelling of raw earth; in the red soil resembling worked metal,
drinking clear water held still as if stored,
a tender-striding doe embracing her little fawn,
rests in the staying shade of a waving kuruntu tree
along with the majestic blackbuck antelope with right-spiraled horns;
humming bees buzz, pidavu buds untie their bonds,
peacocks with rare spots dance, and upon the striped sand,
fallen flowers of the kāyā spread in great beauty
like sapphires mixed with corals, while winged white ants and velvet mites
mark the damp surface with lines; in this dawn facing the rainy season,
when the land has taken on beauty—'Remaining in an alien land with duty
at the camp of the king with uplifted tusked elephants,
he who has no grace for us is not righteous at all,'
so not knowing my distress for her,
suffering what sorrow will the dark-complexioned girl sulk?