Akananuru 311

311

இரும்பிடிப் பரிசிலர் போலக் கடைநின்று
அருங்கடிக் காப்பின் அகனகர் ஒருசிறை
எழுதி யன்ன திண்ணிலைக் கதவம்
கழுதுவழங்கு அரைநாள் காவலர் மடிந்தெனத்
திறந்துநப் புணர்ந்து 'நும்மிற் சிறந்தோர்
இம்மை உலகத்து இல்'லெனப் பன்னாள்
பொம்மல் ஓதி நீவிய காதலொடு
பயந்தலை பெயர்ந்து மாதிரம் வெம்ப
வருவழி வம்பலர்ப் பேணிக் கோவலர்
மழவிடைப் பூட்டிய குழாஅய்த் தீம்புளி
செவியடை தீரத தேக்கிலைப் பகுக்கும்
புல்லி நன்னாட்டு உம்பர் செல்லருஞ்
சுரமிறந்து ஏகினும் நீடலர்
அருண்மொழி தேற்றிநம் அகன்றிசி னோரே!

Standing at the gate like suitors seeking a great female elephant,
at one side of the broad mansion with difficult, watchful guarding,
when the watchmen slept at midnight when ghosts wander,
opening the strong door resembling a painted picture,
he united with us and said, 'In this present world,
there is no one superior to you!' On many days,
with love he stroked my thick tresses;
yet leaving, as the quarters grew scorchingly hot,
caring for strangers on the path who come along,
cowherds unyoke their tender bullocks, stir sweet tamarind broth,
and serve it on teak leaves to relieve hunger's deafness—
beyond the good land of Pulli, even if he went crossing
the wasteland tract difficult to traverse, he will not delay—
he who comforted us with gracious words before he parted!