Akananuru 316

316

துறைமீன் வழங்கும் பெருநீர்ப் பொய்கை
அரிமலர் ஆம்பல் மேய்ந்த நெறிமருப்பு
ஈர்ந்தண் எருமைச் சுவல்படு முதுபோத்துத்
தூங்குசேற்று அள்ளல் துஞ்சிப் பொழுதுபடப்
பைந்நிண வராஅல் குறையப் பெயர்தந்து
குரூஉக்கொடிப் பகன்றை சூடி மூதூர்ப்
போர்ச்செறி மள்ளரிற் புகுதரும் ஊரன்
தேர்தர வந்த தெரிஇழை நெகிழ்தோள்
ஊர்கொள் கல்லா மகளிர் தரத்தரப்
பரத்தைமை தாங்கலோ இலனென வறிதுநீ
புலத்தல் ஒல்லுமோ?- மனைகெழு மடந்தை
அதுபுலந்து உறைதல் வல்லி யோரே
செய்யோள் நீங்கச் சில்பதங் கொழித்துத்
தாமட்டு உண்டு தமியர் ஆகித்
தேமொழிப் புதல்வர் திரங்குமுலை சுவைப்ப
வைகுநர் ஆகுதல் அறிந்தும்
அறியார் அம்மவஃது உடலு மோரே!

In the vast pool of water where fish teem at the bathing ghat,
having fed on the delicate blossoms of white water lilies, the damp, cool,
old male buffalo with curved horns and high nape
sleeps in the miry, thick mud; as the sun sets,
he stirs so that fresh, fat varāl fish are severed,
and wearing vibrant creepers of pakaṉṟai, enters the old town
like a warrior dense in armor for battle; the man from such an agricultural town—
as women who do not know the town's reproach repeatedly bestow
loosened shoulders with exquisite jewels brought to his chariot,
is not able to endure his courtesan ways; being so, is it fit for you
to sulk in vain?—O lady of the house!
Those capable of living sulking at that,
knowing that they will become abandoned ones, as the goddess of wealth departs,
sifting meager grain to cook and eat by themselves in loneliness,
as children of sweet words suck their withered breasts—
alas, those who feel anger do not know this!