Akananuru 319

319

மணிவாய்க் காக்கை மாநிறப் பெருங்கிளை
பிணிவீழ் ஆலத் தலங்குசினை ஏறிக்
கொடுவில் எயினர் குறும்பிற் கூக்கும்
கடுவினை மறவர் வில்லிடத் தொலைந்தோர்
படுபிணங் கவரும் பாழ்படு நனந்தலை
அணங்கென உருத்த நோக்கின் ஐயென
நுணங்கிய நுசுப்பின் நுண்கேழ் மாமைப்
பொன்வீ வேங்கைப் புதுமலர் புரைய
நன்னிறத் தெழுந்த சுணங்கணி வனமுலைச்
சுரும்பார் கூந்தற் பெருந்தோள் இவள்வயிற்
பிரிந்தனிர் அகறல் சூழின் அரும்பொருள்
எய்துக மாதோ நுமக்கே கொய்குழைத்
தளிரேர் அன்ன தாங்கரு மதுகையள்
மெல்லியள் இளையள் நனிபேர் அன்பினள்
'செல்வேம்' என்னும் நும்மெதிர்
'ஒழிவேம்' என்னும் ஒண்மையோ இலளே!

In the desolate, ruined vast tract where large flocks of dark-hued crows with sapphire-hued mouths / climb swaying branches of banyan trees with bound aerial roots, / screeching towards the settlements of curved-bow Eyinar, / and feed on fallen corpses of those slain by the arrows of fierce-deeded warriors; / if you intend to depart and be separated from her— / she whose terrifying gaze is like a female spirit, / whose slender waist is delicately thin, / whose skin bears a subtle dark tint, / whose lovely breasts are adorned with beauty-spots arisen in an exquisite hue, / resembling the freshly blown gold-hued flowers of the kino tree, / with bee-humming tresses and large shoulders— / may rare wealth be gained by you! / Yet, she has endurance as fragile as plucked tender sprouts, / she is gentle, young, and boundless in love; / when you say, 'I shall depart,' / she lacks the strength of mind to say, 'I will stay behind!'