Akananuru 321

321

பசித்த யானைப் பழங்கண் அன்ன
வறுஞ்சுனை முகந்த கோடைத் தெள்விளி
விசித்துவாங்கு பறையின் விடரகத்து இயம்பக்
கதிர்க்கால் அம்பிணை உணீஇய புகல்ஏறு
குதிர்க்கால் இருப்பை வெண்பூ உண்ணாது
ஆண்குரல் விளிக்கும் சேண்பால் வியன்சுரைப்
படுமணி இனநிரை உணீஇய கோவலர்
விடுநிலம் உடைத்த கலுழ்கண் கூவல்
கன்றுடை மடப்பிடி களிறொடு தடவரும்
புன்றலை மன்றத்து அம்குடிச் சீறூர்
துணையொடு துச்சில் இருக்கும் கொல்லோ?
கணையோர் அஞ்சாக் கடுங்கண் காளையொடு
எல்லி முன்னுறச் செல்லும் கொல்லோ?
எவ்வினை செயுங்கொல்? நோகோ யானே!-
அரிபெய்து பொதிந்த தெரிசிலம்பு கழீஇ
யாயறி வுறுதல் அஞ்சி
வேய்உயர் பிறங்கல் மலையிறந் தோளே!

In the arid wilderness tract where, within the rocky clefts, the clear sound of the summer wind / scooping dry springs resounds like a drum tightly lashed, / resembling the misery of a starving elephant; / where the eager stag, seeking food for the doe with slender legs like grain-stalks, / eats not the white flowers of the grain-bin-stemmed iruppai tree / but calls in a male voice; / will she abide with her companion in a small shed / within the little hamlet of pleasant homes around the barren public square, / where cowherds, having dug the hard earth for their belled herds to drink, / leave behind muddy wells over which gentle cow-elephants with calves wander with the tusker? / Or will she walk ahead in the night / with the fierce-eyed bull of a youth who fears not archers? / What manner of deed will she do? I ache with sorrow!— / She who, fearing lest her mother find out, / removed her chosen anklets filled with pebbles, / and crossed the mountain crags where bamboos grow tall!