Akananuru 322

322

வயங்குவெயில் ஞெமியப் பாஅய் மின்னுவசிபு
மயங்குதுளி பொழிந்த பானாட் கங்குல்
ஆராக் காமம் அடூஉநின்று அலைப்ப
இறுவரை வீழ்நரின் நடுங்கித் தெறுவரப்
பாம்புஎறி கோலிற் றமியை வைகி
தேம்புதி கொல்லோ?- நெஞ்சே! உருமிசைக்
களிறுகண் கூடிய வாள்மயங்கு ஞாட்பின்
ஒளிறுவேல் தானைக் கடுந்தேர்த் திதியன்
வருபுனல் இழிதரு மரம்பயில் இறும்பிற்
பிறையுறழ் மருப்பின் கடுங்கண் பன்றிக்
குறைஆர் கொடுவரி குழுமுஞ் சாரல்
அறையுறு தீந்தேன் குறவர் அறுப்ப
முயலுநர் முற்றா ஏற்றுஅரு நெடுஞ்சிமைப்
புகலரும் பொதியில் போலப்
பெறலருங் குரையள்எம் அணங்கி யோளே!

In the midnight hour when clouds, spreading and dimming the radiant sun, / flash with lightning and pour mingling rain, / as insatiable desire stands and tortures you, / do you pine, O heart, dwelling alone / like one who trembles in dread falling down a precipice, / or like a snake struck by a staff? / Like the Potiyil mountain of arduous ascent, / where on the slopes where striped tigers roar, lusting to kill fierce-eyed wild boars / with tusks curved like the crescent moon, / among tree-dense thickets where flowing streams cascade, / honey-gatherers cut sweet rock-honey / on high, inaccessible peaks unscaled by strivers, / in the land of Titiyaṉ of swift chariots and flashing-spear armies / who engaged in sword-mingling battle where elephants screamed like thunder: / she who tormentingly haunts us is so hard to attain!