Akananuru 326

326

ஊரல் அவ்வாய் உருத்த தித்திப்
பேரமர் மழைக்கண் பெருந்தோட் சிறுநுதல்
நல்லள் அம்ம குறுமகள்- செல்வர்
கடுந்தேர் குழித்த ஞெள்ளல் ஆங்கண்
நெடுங்கொடி நுடங்கும் அட்ட வாயில்
இருங்கதிர்க் கழனிப் பெருங்கவின் அன்ன
நலம்பா ராட்டி நடையெழில் பொலிந்து
விழவிற் செலீஇயர் வேண்டும் வென்வேல்
இழையணி யானைச் சோழர் மறவன்
கழை யளந்து அறியாக் காவிரிப் படப்பைப்
புனன்மலி புதவிற் போஒர் கிழவோன்
பழையன் ஓக்கிய வேல்போற்
பிழையல கண்ணவள் நோக்கியோர் திறத்தே!

With freckles spreading across her fair mouth that was kissed,
wide, resting, rain-cool eyes, large arms and a small forehead,
she is so lovely, the young maiden!
Praised for her beauty, resplendent with grace in her walk,
she must go to the festival, like the great splendor
of the dark-eared fields of Aṭṭavāyil where tall banners flutter,
in the dust plowed by the swift chariots of the wealthy!
Like the spear brandished by Paḻaiyaṉ,
lord of Pōr with its water-rich gates
and gardens by the Kāvērī whose depth bamboo cannot measure,
the warrior of the Cōḻar kings adorned with jewels and fierce spears,
her eyes never miss when directed at those who gaze upon her!