Akananuru 344

344

வளமழை பொழிந்த வால்நிறக் களரி
உளர்தரு தண்வளி உறுதொறும் நிலவெனத்
தொகுமுகை விரிந்த முடககாற் பிடவின்
வைஏர் வால்எயிற்று ஒள்நுதல் மகளிர்
கைமாண் தோணி கடுப்பப் பையென
மயிலினம் பயிலும் மரம்பயில் கானம்
எல்லிடை உறாஅ அளவை வல்லே
கழல்ஒளி நாவின் தெண்மணி கறங்க
நிழல்ஒலிப் பன்ன நிமிர்பரிப் புரவி
வயக்குஉறு கொடிஞ்சி பொலிய வள்பு ஆய்ந்து
இயக்குமதி- வாழியோ கையுடை வலவ!
பயப்புறு படர்அட வருந்திய
நயப்புஇன் காதலி நகைமுகம் பெறவே.

On the white-hued alkaline waste where abundant rain poured,
whenever the stirring cool breeze touches, the crooked-stemmed piṭavu,
whose clustered buds blossom like moonlight,
and where flocks of peacocks slowly walk among tree-dense woods,
resembling the skilfully crafted boats of women
with bright foreheads and sharp, fair, beautiful teeth—
before the darkness of evening falls, swiftly,
so that the clear bells with tongue-shaped clappers jingle,
and the galloping horses, their speed like sound in shadow,
shine with radiant pole-top ornaments, select the reins
and drive, o skilful charioteer, may you prosper!—
so that we may behold the smiling face of my sweetly beloved lady,
who is afflicted and distressed by the onset of pallor!