Akananuru 353

353

ஆள்வினைப் பிரிதலும் உண்டோ ? பிரியினும்
கேளினி- வாழிய நெஞ்சே!- நாளும்
கனவுக்கழிந் தனைய வாகி நனவின்
நாளது செலவும் மூப்பினது வரவும்
அரிதுபெறு சிறப்பின் காமத்து இயற்கையும்
இந்நிலை அறியாய் ஆயினும் செந்நிலை
அமைஆடு அங்கழை தீண்டிக் கல்லென
ஞெமைஇலை உதிர்த்த எரிவாய்க் கோடை
நெடுவெண் களரி நீறுமுகந்து சுழலக்
கடுவெயில் திருகிய வேனில்வெங் காட்டு
உயங்குநடை மடப்பிணை தழீஇய வயங்குபொறி
அறுகோட்டு எழிற்கலை அறுகயம் நோக்கித்
தெண்நீர் வேட்ட சிறுமையின் தழைமறந்து
உண்நீர் இன்மையின் ஒல்குவன தளர
மரம்நிழல் அற்ற இயவின் சுரனிறந்து
உள்ளுவை அல்லையோ மற்றே- உள்ளிய
விருந்து ஒழிவு அறியாப் பெருந்தண் பந்தர்
வருந்தி வருநர் ஓம்பித் தண்ணெனத்
தாதுதுகள் உதிர்த்த தாழைஅம் கூந்தல்
வீழ்இதழ் அலரி மெல்லகம் சேர்த்தி
மகிழ்அணி முறுவல் மாண்ட சேக்கை
நம்மொடு நன்மொழி நவிலும்
பொம்மல் ஓதிப் புனையிழை குணனே?

Is there truly parting to perform one’s task? Even if you must part,
listen now—long may you live, my heart!
Though you know not this truth: the passage of waking days
and the coming of old age are like fleeting dreams,
and love’s nature is an excellence rarely obtained—
yet, after crossing the arid wilderness along the path devoid of tree shade,
where the hot summer wind whose mouth is fire, having shaken the leaves of the ñemai tree
with a loud rustling sound as it strikes the lovely swaying bamboos,
whirls up dust from the long, white alkaline tract,
and in the sweltering forest where severe heat twists the trees,
the handsome buck with shining spots and six-branched horns, who accompanies his weary, gentle doe,
gazes at the dried-up pool, forgetting green leaves in his miserable longing for clear water,
and falters, drooping because there is no water to drink,
will you not remember—
the virtues of her of thick tresses and crafted jewels,
who speaks kind words to us
on the magnificent couch where her smile is a festive ornament,
pressing her gentle chest upon the fallen petals of flowers,
while her lovely, screwpine-scented hair that softly sheds fragrant pollen dust
is cool to the touch, she who receives and protects those who arrive in distress
under the great cool canopy that knows no cease in remembering guests?