Akananuru 357

357

கொடுமுள் ஈங்கைச் சூரலொடு மிடைந்த
வான்முகை இறும்பின் வயவொடு வதிந்த
உண்ணாப் பிணவின் உயக்கம் தீரிய
தடமருப்பு யானை வலம்படத் தொலைச்சி
வியலறை சிவப்ப வாங்கி முணங்கு நிமிர்ந்து
புலவுப்புலி புரண்ட புல்சாய் சிறுநெறி
பயில்இருங் கானத்து வழங்கல் செல்லாது
பெருங்களிற்று இனநிரை கைதொடூஉப் பெயரும்
தீஞ்சுளைப் பலவின் தொழுதி உம்பற்
பெருங்காடு இறந்தனர் ஆயினும் யாழநின்
திருந்திழைப் பணைத்தோள் வருந்த நீடி
உள்ளாது அமைதலோ இலரே நல்குவர்
மிகுபெயல் நிலைஇய தீநீர்ப் பொய்கை
அடைஇறந்து அவிழ்ந்த தண்கமழ் நீலம்
காலொடு துயல்வந் தன்னநின்
ஆய்இதழ் மழைக்கண் அமர்த்த நோக்கே.

To relieve the distress of his fasting mate / who lay with desire in a grove of white buds / mingled with curved-thorn īṅkai and cane, / having felled a large-tusked elephant victoriously, / dragging it to redden the wide rock, stretching out after crouching, / on the narrow path where grass was trodden where the reeking tiger rolled, / unable to walk in the thick dark forest, / a herd of great bull-elephants join their trunks and turn back; / though he has traversed the great forest beyond the clusters of sweet-fleshed jackfruit trees, / he will truly not remain unmindful for long / letting your bamboo-like shoulders adorned with fine jewels suffer; / he will grant [his return] to your gaze, / like cool, fragrant blue water lilies that blossom bursting their calyx / in a sweet-water pond brimming after heavy rains, / swaying in the wind, your cool eyes like choice petals.