Akananuru 364

364

மாதிரம் புதையப் பாஅய்க் கால்வீழ்த்து
ஏறுடைப் பெருமழை பொழிந்தென அவல்தோறு
ஆடுகளப் பறையின் வரிநுணல் கறங்க
ஆய்பொன் அவிர்இழை தூக்கி யன்ன
நீடிணர்க் கொன்றை- கவின்பெறக் காடுடன்
சுடர்புரை தோன்றிப் புதல்தலைக் கொளாஅ
முல்லை இல்லமொடு மலரக் கல்ல
பகுவாய்ப் பைஞ்சுனை மாவுண மலிரக்
கார்தொடங் கின்றே காலை காதலர்
வெஞ்சின வேந்தன் வியன்பெரும் பாசறை
வென்றி வேட்கையொடு நம்மும் உள்ளார்
யாதுசெய் வாங் கொல்?- தோழி!- நோதகக்
கொலைகுறித் தன்ன மாலை
துனைதரு போழ்தின் நீந்தலோ அரிதே!

Spreading to bury all quarters, dropping down torrents,
great clouds with thunder have poured rain, so that in every hollow
the striped frogs sound like drums in a dancing arena;
like strings of lustrous jewels of refined gold hung high,
the long clusters of the golden shower tree make the whole forest beautiful;
flame-like gloriosa lilies bloom on the tops of shrubs;
mullai and wild jasmine flower together; in the rocky ground,
fresh mountain pools with gaping mouths overflow for beasts to drink;
the rainy season has begun this morning! Yet our lover,
in the vast, great camp of the fiercely wrathful king,
consumed by the lust for victory, does not think of us.
What shall we do, my friend?
At the swift coming of evening, which feels painfully
like an appointed murder, it is hard to swim across!