Akananuru 366

366

தாழ்சினை மருதம் தகைபெறக் கவினிய
நீர்சூழ் வியன்களம் பொலியப் போர்ப்பஅழித்து
கள்ளார் களமர் பகடுதலை மாற்றி
கடுங்காற்று எறியப் போகிய துரும்புடன்
காயல் சிறுதடிக் கண்கெடப் பாய்தலின்
இருநீர்ப் பரப்பின் பனித்துறைப் பரதவர்
தீம்பொழி வெள்ளுப்புச் சிதைதலின் சினைஇக்
கழனி உழவரொடு மாறுஎதிர்ந்து மயங்கி
இருஞ்சேற்று அள்ளல் எறிசெருக் கண்டு
நரைமூ தாளர் கைபிணி விடுத்து
நனைமுதிர் தேறல் நுளையர்க்கு ஈயும்
பொலம்பூண் எவ்வி நீழல் அன்ன
நலம்பெறு பணைத்தோள் நன்னுதல் அரிவையொடு
மணங்கமழ் தண்பொழில் அல்கி நெருநை
நீதற் பிழைத்தமை அறிந்து
கலுழ்ந்த கண்ணளெம் அணங்கன் னானே.

Where low-branched marutam trees adorn the water-encircled wide threshing floor,
the todder-drunk farmhands break open the stacks of sheaves, turn the bulls' heads,
and the chaff blown away by the fierce wind
swarms into the brackish inlets, blinding the eyes of little fish;
and when the pure white salt of the fisherfolk at the cold harbor of the wide sea is ruined,
they grow enraged, confront the field plowers in conflict,
and engage in a battle, flinging thick mud at each other;
seeing this, the white-haired elders untie their bound hands
and appease the fishermen by giving them mature, aged toddy—
resembling the shade of gold-ornamented Evvi!
Having spent yesterday in a fragrant, cool grove
with a maiden of fair forehead and well-shaped, bamboo-like shoulders endowed with beauty,
knowing that you broke your word to her,
our girl, who is like a tormenting spirit, now weeps with tear-filled eyes.